To αντίο του Πατέρα Πορφύριου στον Δημήτρη Μητροπάνο!!!

Προχθές το βράδυ, Ανάσταση, γυρνώντας από την πόλη τον ακούγαμε και τραγουδούσε μαζί του κάθε ελληνική καρδιά.Αυτή η φωνή με ράγιζε και μέκαμνε κομμάτια. Εκείνο το άκου, έχω φωνή, ποσες φορές το έκλαψα. Αν ήξερα να χορεύω, με ένα ζεϊμπέκικο βαρύ ήθελα να ξεπροβοδήσω έναν έλληνα άντρα. έλληνας άντρας πάει να πει σεμνός, λιγομίλητος, ταπεινός, βαρύς, λεβέντης και παλληκάρι. τέτοιες μέρες, ο Χριστός να το έχει κοντά του και να τον αναστήσει γιατί τα τραγούδια του μας ανασταίνουν. Καλό του ταξίδι!!!